Όχι μωρέ μου
μην ανησυχείς
δεν είναι τίποτα
να, μια τόση δα στιγμούλα - ξέρεις
μία μικρούλα φάση που περνάω - ναι
να - έλα,
θα σου φτιάξω καφεδάκι
μού είσαι κουρασμένη, έλα
- όχι, δε θέλω να τα πούμε, άλλωστε
σε λίγο θα ‘μαι εντάξει - έλα
εγώ θα του φτιάξω καφεδάκι, πες μου
πόση ζαχαρίτσα θέλεις;
πόση; - ναι, μη φοβάσαι,
τίποτα το συγκεκριμένο μάτια μου, μη μου φοβάσαι
όχι - δεν έχει να κάνει με εσένα
έλα, πες μου
πόση;
πόση ζαχαρίτσα να σου βάλω;
ΠΕΣ ΜΟΥ ΡΕ ΔΙΑΟΛΕ
Ε; ΠΟΣΗ ΖΑΧΑΡΗ:
...
Συγνώμη
- ω, το μωράκι μου -
μωρέ - συγνώμη
να... είμαι απλά λιγάκι νευρικός
συγνώμη - όχι τίποτα μ’ εσένα -
δυο κουταλίτσες ναι
ναι - τίποτα μ’ εσένα
αχ μωρέ ξέρω πως κουράζεται - σε αγαπώ μωρέ μου
πόσο μαλάκας να ξεσπάω πάνω του - συγνώμη, είδες;
και ούτε που το ρώτησα, έλα μου - πες μου
εσένα; η δική σου μέρα;
ναι είμαι μαλάκας
κούραση...;
καφέ; πόσο καφέ γλυκειά μου;
κούραση...
αχ το μωρέ μου, έλα
- αχ συγνώμη
έλα μου, και μετά
εγώ θα το κοιμήσω
λίγο κουράγιο μάτια
λίγο καιρό ακόμα και μετά
θα ανασάνεις - ναι
πόσο καφέ να βάλω;
πες μου, πόσο;
Ε;
ΘΕΛΕΙΣ ΚΑΦΕ;
...
Τώρα κοιμάσαι.
Ναι μωρέ μου, σ’ αγαπώ
ξέρω, κουράζεσαι τόσο πολύ...
απλά - καμιά φορά
είμαι λιγάκι νευρικός
ναι - όπως το πες
χρειάζομαι πράγματι ανθρώπους
είναι κλειστή η ζωή μου - από χώρους - αυτό φταίει
ω ναι, συγχώρα με γλυκειά μου
το ξέρεις πόσο σ’ αγαπώ
είναι τόσο όμορφο
να σε κοιμίζω στο κεφάλι
τόσο ωραίο
να κοιμάσαι πλάι μου -
απλά - ξέρεις
καμιά φορά, εμένανε,
να - κάτι μικρές,
κάτι τοσούλικες στιγμούλες -
ξέρεις - κάτι παθαίνουνε τα νεύρα μου
θολώνω
αλλά για λίγο - ξέρεις - ύστερα,
όταν θα πέσουμε να κοιμηθούμε
όλα τελειώνουν μάτια μου, το ξέρεις
τόσο ηρεμώ να σε κοιτάζω
- όλα φεύγουν -
είσαι τόσο όμορφη μωρέ μου όταν κοιμάσαι
κι εγώ στο πλάι σου
νιώθω τόσο ήσυχος
τόσο εξαγνιστικά ήσυχος
να σε κοιτάζω
την ώρα
που εσύ
κοιμάσαι
και εμένα
- ναι,
όχι εσένανε μωρό μου αλλά εμένα -

λοιπόν την ώρα
που εμένα
- στο πλάι σου αγαπούλα -
ΜΕ
ΓΑΜΑΝΕ.