Ποιήμα (2)
| Πάντα και 'Aλλοτε με ένα σώμα ακόμα και άγνωστο Πάντα κάτι άλλο Μάνα | φοβάμαι τα σώματα των ζωντανών αγνώστων τις ψυχές των νεκρών γνωστών. αισθάνομαι ασφάλεια όταν είμαι μαζί Και άλλοτε πάλι, αισθάνομαι ασφάλεια απέναντι σε ένα άγνωστο σώμα, όταν κουβαλά μία γνωστή ψυχή. ,πάντα υπάρχει ,κάτι που με προστατεύει από κάτι άλλο. Αλλά και πάντα υπάρχει αυτό το κάτι ή αυτό το κάτι που φοβάμαι. Όταν φοβάμαι το κάτι σφιχταγκαλιάζω το άλλο όταν το άλλο, το κάτι. Και τις στιγμές που φοβάμαι και το κάτι και το άλλο βιάζομαι να φύγω από το βήμα μου, σα σκιά. |